çıkartacak, ülkenin geleceğini yönlendirecek nesilleri eğitecek, yeni buluşlar ile bilimsel ve teknolojik gelişmeleri sağlayacak kadroların yetişmesi için ekonomik koşulların iyi olması gerekir. Çünkü tarımsal üretim, büyük nüfus kitlelerinin beslenme ve giyinme gereksinimini karşılayan önemli bir ekonomik kaynaktır. Diğer taraftan bir ülke herhangi bir dış tehdit durumunda (savaş, ambargo vb.) kapılarını dünyaya kapattığı zaman, ulusunu besleyebilecek tarımsal potansiyele sahip olmalıdır. Bu nedenle bir ülkenin ekonomisi içinde tarımın büyük ve ayrıcalıklı bir yeri vardır.

Ülkemiz tarımsal üretim açısından değerlendirildiğinde ürün çeşitliliği ve bolluğu bakımından kendi kendine yetebilen, açlık çeken diğer ülkelere gerektiğinde destek olabilen bir özelliğe sahiptir. Ancak ülkemizde tarımsal yöntemlerin geliştirilmesi, üretim artışının sağlanması, dünyada uygulanan yeni tarım tekniklerinin benimsenmesi kısacası tarımsal verimi ve çeşitliliği arttırmak gereklidir. Ülkemizin milliyetçi, muhafazakar, Atatürkçü çizgi doğrultusundaki Türk gençliğinin omuzları üstünde gelişeceği fikrini benimsemiş olan Milli Değerleri Koruma Vakfı bu amaç doğrultusunda özel bir çalışma yapmıştır. Türkiye'nin tarımsal potansiyeli, tarımsal sorunları ve çözüm önerilerini kapsayan bu çalışma, ülkemizin daha güçlü, etkili ve dünya içinde söz sahibi bir konuma gelmesini hedeflemiştir.

III . ve IV. sınıf alanlar sulanabilir arazinin son sınırını oluştururken bu alanlar I. ve II. sınıf arazilere oranla tarıma daha az uygundur ve erozyon, eğim gibi sorunlar ile karşı karşıyadır. Özellikle eğimli olan alanlarda topraklar sığlık, taşlık, sel gibi çözüm bekleyen önemli sorunlarla dikkat çeker. Tarıma uygun olmayan arazilerden V. sınıf araziler taşkın ve sel tehlikesine açıktırlar. Bu tip alanlar ıslah edilerek meyve bahçelerinin gelişmesine uygun hale getirilebilir. VI. sınıf araziler mera ve otlak alanları, VII. sınıf araziler orman alanları olarak değerlendirilir. VIII. sınıf araziler ise tarımsal değeri olmayan, büyük ölçüde kullanım dışı olan taşlık, kumluk, bataklık, kayalık ve tuzlu alanları içerir.

Türkiye, yazımızın başında da belirttiğimiz gibi, coğrafi konumu gereği iklim bölgeleri içinde subtropikal (ılıman) kuşak üzerinde yer alır. Yazların sıcak ve kurak, kışların nispeten ılıman-serin ve yağışlı geçtiği Akdeniz iklimi birçok tarımsal ürünün yetişme şartlarını belirlemiştir. Bu iklim şemsiyesi altında çoğu ürün bol ve kaliteli mahsul verir.

Yetiştirilen ürünler çeşit ve kalite bakımından incelendiğinde, tahıl türlerinin başta geldiği görülür. Tahılların, ülkemizin farklı iklim bölgelerine kolay uyum sağlaması, depolanarak uzun süre saklanabilmesi, önemli bir besin maddesi olması ve ticari değerini her zaman koruması nedeniyle, tarımda modernleşmede bir dönüm noktası olan 1950'li yıllardan itibaren ekimine büyük önem verilmiştir. Tahıl türleri içinde buğday, kapladığı alan ve elde edilen ürün bakımından başta gelir. Arpa, mısır, çavdar, yulaf, darı, pirinç, kuşyemi, mahlut ve kaplıca diğer tahıl türlerini oluşturur. Bunlardan kaplıca, darı, kuşyemi, ve mahlut gibi tahıl türlerinin tarımı yakın gelecekte terk edilecek gibi görünmektedir. Gıda ve dokuma sanayine hammadde sağlamaları nedeniyle gerek yurdumuz sanayiinde gerekse dış ticaretinde önemli rol oynayan endüstri bitkilerinin ekimi ise ülkemizde oldukça yaygındır. Bu ürünlerden şeker pancarı, ayçiçeği, çay, yer fıstığı, pamuk ve soya modern Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulması ile önemi artan ürünlerdir. Tütün, keten, haşhaş, susam ise ekimi sürdürülen geleneksel ürünlerdir. Protein bakımından zengin oluşları nedeniyle oldukça besleyici bir özellik taşıyan baklagiller içinde en çok yetiştirilen nohut, fasulye ve mercimektir. Yumrulu bitkiler arasında yer alan patates, soğan ve sarımsak ise ülkemizin hemen her bölgesinde yetişen, besin değeri yüksek diğer ürünlerimizdir. Yurdumuz söz konusu tarım ürünleri açısından oldukça zengin bir görünüm arz ederken, dikili alanlar olarak tanımlanan meyve bahçeleri (incir, turunçgiller, elma, armut, ayva, erik, kayısı, şeftali, kiraz, vişne), çay fidanları, zeytinlikler, bağlar ve sebze bahçeleri bakımından da çeşitlilik gösterir.
Sonuç olarak; tarımsal potansiyeli yukarıda kısaca gözden geçirilen ülkemiz, önemli tarımsal sorunlar ile karşı karşıya olmakla birlikte bunları aşabilecek bir yapıya sahiptir. Öncelikle sorunların gerçekçi bir biçimde ortaya konması, daha sonra çözüm önerilerinin somut bir biçimde saptanması gereklidir. Söz konusu sorunlar ve bunlara ait çözüm önerileri birkaç başlık altında toplanabilir. Nitekim sorunların bir kısmı doğa koşullarının belirlediği fiziki yapı ile (yüzey şekli, eğim, erozyon, iklim koşulları, toprak yapısı, su problemi vb.) ilgilidir. Bir kısmı ise yanlış uygulamalardan kaynaklanan insan kaynaklı (yetersiz tarım teknikleri, ekonomik yetersizlikler, yanlış kararlar, tarımsal ürünlerin pazarlanmasındaki bilgi eksiklikleri vb.) sorunlardır.

"Yeni Türkiye Devleti temellerini süngüyle değil, süngünün de dayandığı ekonomiyle kuracaktır. Yeni Türkiye devleti cihangir bir devlet olmayacaktır. Fakat yeni Türkiye Devleti bir ekonomi devleti olacaktır." sözleri ile yurdumuzun gelecekteki hedefini belirlemiş olan Büyük Önderimizin tarımsal gelişme ile ilgili oldukça geniş bir ufka sahip olduğu göz ardı edilmemelidir. Nitekim tarımda modernleşmeye ve teknolojik gelişmeye büyük önem veren Türk Devleti'nin kurucusunun traktör kullanırken çekilmiş fotoğrafları halkımızın hafızasından hiç silinmemektedir. Atatürk'ün bıraktığı mirasa sahip çıkıp kourumak, ülke tarımını geliştirmek ancak sorunlara "akılcı" çözümler üreterek mümkün olacaktır. Bu anlayış doğrultusunda hazırlanan bazı çözüm önerileri aşağıda kısaca sunulmuştur.

SONUÇ

Unutmamak gerekir ki bir ülkenin sanayisi ne kadar gelişirse gelişsin, ne kadar modern şehirlere, gelişmiş teknolojilere sahip olursa olsun, insanların yaşayabilmeleri için gıdaya gereksinimleri vardır. Bu anlamda da bir ülke kendi kendine yetebilmeyi başarmalıdır.

Ülkemizin sahip olduğu doğal zenginliklerin yeterince değerlendirilememesi ve bu konuda halkımızın yeterince bilinçlendirilememiş olması nedeniyle, bu doğal zenginliklerimiz, ya sanayi ya da insani atıklarla kirletilmekte, kısmen yok edilmekte ya da bilinçsiz kullanım sonucunda ekonomik değerini zamanından önce yitirme tehlikesi ile karşı karşıya kalmaktadır.

Bilinçsizce kesilen ormanlar, kirletilen göller ve akarsular, yanlış avlanma sonucu yok olan balık zenginliğimiz, hatalı tarım teknikleri ile verimsizleşen tarım arazilerimiz, gözümüzün önünden kaybolup giden ve sahip çıkamadığımız en önemli zenginliklerimizdendir.

oluşturulması vazgeçilmez bir zorunluluktur.

Uygulanan tarımsal politikaların popülist yaklaşımlardan uzak, tarımsal verimliliği arttırıcı, dünya ülkeleriyle hem kalite hem de miktar açısından rekabet edecek düzeyde olması milli bir sorumluluk ve görevdir.

Ülkemizin sahip olduğu değerlere karşı duyarlı olmak ve bunların her platform altında ifade edilmesi son derece önemlidir. Sizlerden beklediğimiz, hassasiyetinizi bu konulardan uzak tutmayarak, bunların takipçisi ve hatta yönlendiricisi olmanızdır. Unutmayalım ki, milli şuur bireysel şuurların yaygınlaştırılmasıyla meydana gelmektedir.

Ülkemizin sahip olduğu ekonomik varlıkların en önemlileri olan tabi varlıklarımızın önemini küçükten büyüğe herkesin çok iyi kavraması ve onlara sahip çıkacak milli şuurun oluşturulması yönünde çalışmalar yapmayı kendine amaç eden vakfımız, bu ve benzeri yayınların hazırlanarak halkımıza ulaştırılması çalışmalarını her zaman devam ettirecektir.